Wieden en wandelen

Dinsdag 15 mei 2018

Vanmorgen ging om 6.00 uur de wekker. We waren gisteren de laatsten die het hoofdgebouw verlieten, rond 21.30 uur. Geen idee waar iedereen was, maar we konden ons niet voorstellen dat mensen voor de gezelligheid op hun kamer gaan zitten. Wij vonden het in ieder geval ook welletjes, want we hadden tot nu toe vanaf donderdag nog geen echte nacht goed of lang geslapen.

Na het douchen (1^e keer) konden we om 7.00 uur ontbijten. Ik dacht een lekker bakje yoghurt met muesly en fruit te nemen, maar was even vergeten dat we bij ENP allemaal vegans zijn. Soja yoghurt dus kennelijk. Ik kreeg het niet weg, helaas. Wel 2 bruine boterhammen (geroosterd op een bbq) met pindakaas, dat was ook lekker. En natuurlijk fruit genoeg. Verder was er natuurlijk ook warm eten, maar ook die sloeg ik over.

Om 8.00 uur moesten we ons melden in de meetingroom. Daar staat op de borden wat we moeten doen en worden de groepen verdeeld over de begeleiders.

Wij moesten vanmorgen wieden. In het park hebben ze jonge boompjes geplant en die willen ze binnenkort gaan bemesten (met olifantenpoep uiteraard). Er is zo veel mest dat ook de omgeving mest mag komen halen. We moesten het onkruid dus verwijderen en dat viel niet mee. De grond is hard en het onkruid een ware tegenstander. En het was al best wel warm.

Maar goed, we liepen door het park (dat mogen we niet zonder begeleiding) en ca. anderhalf uur later waren we klaar.
Ik was nog door mijn handschoen heen gestoken door een soort wesp. Mijn hele hand deed pijn en begon te tintelen. In gedachten zag ik mezelf al anderhalf uur naar het UMC Chiang Mai rijden met loeiende sirenes, maar de gids wreef mijn hand een paar keer goed met aarde in en adviseerde eventueel nog tijgerbalsem te smeren (later op de dag). Geweldig zulke huis-tuin-en-keukentips. Geen tijgerbalsem meer nodig gehad overigens. Voel alleen af en toe nog wat prikken en tintelen. De sfeer is overigens ontzettend goed. Het is geweldig om de verhalen van alle andere vrijwilligers te horen. Ze komen overal vandaan en hebben, zoals iedereen, hun eigen unieke verhaal.

We zijn uitgenodigd om dagelijks na de ochtendshift naar het hondenverblijf te gaan om met de honden te wandelen. Dat hebben we vandaag maar niet gedaan, we waren wel toe aan een douche (2^e keer). Na een kop koffie was het alweer tijd om richting busjes te gaan voor de lunch. De dag-gasten lunchen hier op ENP.

Na de lunch stond de Elephant walk op het programma. Geen arbeid dus, maar gewoon lekker met onze gids Dan over het park lopen, olifanten kijken en natuurlijk veel te horen over het verhaal achter de olifanten. Marjan en ik volgen het ENP natuurlijk al een tijdje, dus we ‘kennen’ sommige olifanten van de social media. Geweldig leuk om ze nu in het echt te zien!

Onderweg hebben we een paar spetters en een echte bui gehad, maar we konden gelukkig schuilen. Overal in het park heb je kleine schuilplaatsen, met name voor de mahouts, denk ik. Die kunnen daar beschut zitten, bij regen en zonneschijn. Die mahouts zijn bijzonder. Als ik het goed heb begrepen, kan een nieuwe olifanten zijn eigen mahout kiezen. De mahout is de persoonlijke verzorger (iedere olifant heeft een eigen mahout) en de band schijnt heel hecht te zijn. Ze zorgen er ook voor dat de olifanten in het park blijven. Als ze echt de rivier oversteken, kunnen ze in handen vallen van anderen. Daarnaast zijn er zoveel olifanten dat ze de olifanten in het park soms wat kunnen sturen, zodat er geen ruzie ontstaat. Vechtende olifanten haal je niet even uit elkaar.

We hebben erg genoten van de kleine olifanten. Sommige zijn gered, anderen zijn hier geboren. De eerstgeboren olifant in het park is Faa Mai. Ze is 9 jaar en de grootste losbol van het park, volgens mij. Die doet precies waar ze zin in heeft. Verder heb je ook nog de echt kleintjes, die zo grappig zijn. Ze willen graag spelen en dagen zelfs de mahout uit om te spelen. Niet natuurlijk, wel grappig om te zien.

Na ruim 2 uur hadden we een deel van de olifanten gezien. We zullen ze waarschijnlijk niet allemaal zien, deze week. Sommige zitten aan de andere kant van de rivier. Die zijn psychisch niet goed en er zitten nog enkele mannetjes.

Na de elephantwalk zijn we maar weer gaan douchen (3^e keer). Geloof niet dat ik ooit zo vaak op een dag gedoucht heb. Het is een klein pisstraaltje, maar je knapt er wel elke keer lekker van op.

Waar je ook van opknapt, is een massage. Ik heb opnieuw een voetenmassage gekregen en Marjan een body-massage. Marjan kreeg een speciale behandeling:

Kostte wel 50 baht extra natuurlijk, katten moeten ten slotte ook eten ;)

Daarna hebben we heerlijk nog even zitten luieren op het massageplatform. Je hebt er een mooi uitzicht over een deel van het park. Om 18.00 uur konden we aansluiten bij het buffet en we werden wederom getrakteerd op een ongelofelijke herrie van cicaden. Die lijken tegen etenstijd wakker te worden en ze maken zo’n ongelofelijk hard geluid, net kettingzagen.

Nu zitten we weer lekker op het massageplatform. Marjan leest een boek en ik schrijf mijn blog. Hoewel het de bedoeling is, blijkt wifi hier niet te werken. Blij dus met de 6GB internet, ik hoop dat ik voldoende heb tot het einde van de week. 

De cicaden zijn nu gelukkig stil en we horen alleen nog krekelgeluiden, een brommertje in de verte en hier en daar wat geklets. Er worden verder nog enkele vrijwilligers gemasseerd door vrouwen uit de buurt. Een massage van een uur kost overigens 3,75. Een voetenmassage is iets duurder, namelijk 4,50. We zijn de beroerdste niet, dus laten ons graag masseren. Een Thaise massage is echter vrij ruw, dus wanneer je het wat softer wil, moet je dat duidelijk aangeven.

Hoewel we nog wel kunnen schrikken voor alles wat ineens uit de lucht komt vallen of tegen je aan vliegt, zijn we al meer relaxed onder al het gekrioel dan gisteren.

Morgen weer een nieuwe dag. Weer om 6.00 uur op en om 8.00 uur mag onze groep gaan poep scheppen! We kijken er uiteraard ontzettend naar uit!

De video van vandaag: https://youtu.be/tNML7UsmOPk

Een warme groet! (ik begreep dat het in Nederland ook lekker weer is)

PS: in de tijd dat ik dit blog afrond, blijken de Thaise masseuses hier op het platform een tent gebouwd te hebben. Er klinken wat Thaise massagegeluiden, maar wat ze precies aan het doen zijn, geen idee! Misschien blijven ze wel slapen!