woensdag 16 mei 2018

Van scooping poo tot Thai lullaby


16 mei 2018



De dag begon ‘shit’ vanmorgen. Na het ontbijt om 7 uur begonnen we om 8 uur dan eindelijk met waar we eigenlijk voor kwamen: scooping poo!
Met scheppen en bezems in de aanslag hebben we de nachtverblijven schoongeschept. Zowel de poep als het eten dat er nog lag, moest afgevoerd worden. Vele handen maken licht werk en we waren met 2 groepen, ca 30 man. De tijd vloog voorbij en na anderhalf uur waren we klaar. Het is erg leuk om te merken hoe hard iedereen werkt, vrolijk is en elkaar helpt.






We waren natuurlijk bezweet en zelf ook best wel shitty, dus uiteraard even een douche genomen. Onze douche heeft maar zo’n klein straaltje dat het wassen van mijn haar wel even tijd in beslag neemt. Maar daar was dus ook genoeg tijd voor.


Hoewel...rond 10.00 uur worden de olifanten gevoerd bij het hoofdgebouw en de dagtoeristen mogen ze voeren. Het is wel leuk om te kijken, maar je wordt je meer bewust van het ‘toeristen-gehalte’, net als bij het baden in de rivier. Rond 13.00 uur worden enkele olifanten naar de rivier bij het hoofdgebouw geleid en de dagtoeristen staan er naar te kijken. Een tijdje geleden werden de olifanten ook nog nat gegooid met emmertjes water, dat hebben wij twee jaar terug ook gedaan, maar dat doen ze (gelukkig) niet meer. Het geeft allemaal toch een wat dubbel gevoel. Maar goed, alles voor het goede doel en er wordt natuurlijk heeeeel veel goed werk gedaan.


Na de lunch konden we nog wat relaxen voor we om 13.00 uur aan een nieuwe opdracht gingen werken: enrichment stond voor onze groep op het programma. Wij hadden geen idee wat we daaronder moesten verstaan, maar onze Engelstalige collega’s wisten ook niet wat het zou inhouden. Spannend! En het was echt heel leuk. De olifanten gaan aan het eind van de dag dus weer hun nachtverblijf in. Die hadden we ‘s morgens schoongemaakt en vanmiddag mochten we ze gaan versieren met mais, pompoenen, meloenen, bananen en komkommers. Met ‘touw’ van bamboe konden we de bananen ophangen. Het is de bedoeling dat het eten ook wordt verstopt, in hoeverre dat mogelijk is. Het was iig erg leuk om te doen!











Wat ook heel bijzonder was, dat Da Lah vanaf 13.00 uur hydrotherapie krijgt. Ze is, naast getraumatiseerd, aangevallen door een mannetje en is sinds oktober in ENP en is gewond aan haar voet en kan niet goed staan op haar andere been. Ze ondersteunt zichzelf door haar slurf en leunt dan op een hek. Ze heeft ook veel pijn, maar ze hebben ook speciaal een bad voor haar gemaakt. Water is niet goed voor haar wond, maar wel goed voor haar andere been. Maar goed, omdat we de nachthokken aan het versieren waren, konden we haar ook bewonderen terwijl ze in het bad stond. Het was echt prachtig om te zien!




Daarna was er nog hulp nodig in de keuken. De olifantenkeuken welteverstaan. In het kader van beelden zeggen meer dan woorden, hier de foto’s.





Ik wist niet dat je van bananen zulke vieze handen krijgt. Het leek wel lijm! Uiteindelijk kreeg ik mijn handen schoon met waspoeder.
Na de middagshift weer gedoucht en toen kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn handschoenen ergens onderweg kwijt was geraakt. Of beter gezegd, ik had ze ergens neergelegd en dacht dat dit in een van de shelters moest zijn geweest. Ik mocht met Say mee op de motor met ‘zijspan’, dus achteraf was dit een mooie truc om zo’n leuk ritje door het park te maken, haha!

Om 16.30 uur zou Lek Chailert, de drijvende kracht achter ENP een praatje houden, maar terwijl we op het massageplatform nog even de tijd zaten weg te kletsen met onze Canadese vriend, kwam Faa Mai aangerend. Heb ik daar gisteren al over verteld of heb ik er misschien iets op instagram over gedeeld. Ik weet het niet meer. Faa Mai is de eerste olifant die hier geboren is, zo’n 9 jaar geleden. Ze heeft een speciale band met Lek, er zijn veel prachtige video’s te vinden van haar en Faa Mai. Maar het is ook een bijzondere dame. Ze voelt zich koningin van het park, met haar 9 jaar oud en doet precies waar ze zin in heeft. Wij dus op dat platform en daar kwam ze aangerend, met haar arme mahout achter haar aan. Die heeft de meest zware taak van alle mahouts, volgens mij! Ik weet nog steeds niet wat er precies gebeurd is, maar het was erg spannend. De logistiek van een park met o.a. 80 olifanten is ingewikkeld. Wat ik begrepen heb, gaan de olifanten aan de ene kant (onze kant) eerst hun nachtverblijf in en dan komen enkele andere olifanten uit de bergen terug. Echter, deze moeten naar de andere kant van de rivier. Daar wonen de wat complexere olifanten, zo’n 30. Nu was iig Faa Mai dus nog niet in haar nachthok (hadden wij onze decoratie kennelijk niet spannend genoeg gemaakt die middag), maar rende naar de uitgang, waar zojuist ook de olifanten van de overkant aan kwamen lopen. Het zijn allemaal geen lieverds en als ze elkaar echt treffen ontstaat er oorlog. Dan komt geen mahout er meer tussen. Iedereen in rep en roer, hek dicht en toen moesten Faa Mai weer naar haar nachtverblijf gelokt worden en de 2 olifanten (die ook wel zin hadden in een knokpartijtje) naar de overkant van de rivier. Toevallig was Lek (en haar man Darrick) in de buurt en zij hebben haar uiteindelijk mee kunnen lokken als rattenvangers van Hamelen. De twee anderen gingen daarna met veel moeite ook weer met hun mahouts mee naar de andere kant van de rivier. Het was een bijzonder schouwspel en mooi om te zien hoe alles zonder fysieke tussenkomst opgelost wordt.





Onze bijeenkomst met Lek begon daardoor later, maar was erg indrukwekkend. Deze vrouw is zo gepassioneerd en wil zo graag haar verhaal vertellen en overbrengen. Aan ons de taak om haar verhaal door te geven, de politiek in Thailand en omringende landen doen weinig aan de gruwelijkheden. Ik ga er nu verder niet op in, maar zaadjes zijn geplant. Ik moet er overigens nog bij vermelden dat ik het eerste stuk over het badderen in de rivier voor het verhaal van Lek heb geschreven. Haar integriteit, bevlogenheid en verhaal laten de reserves en bedenkingen die ik nog had, snel slinken.


Na het eten hadden we ook nog les in de Thaise cultuur en taal en we hebben zelfs nog een kinderliedje geleerd: Chang Chang (olifant olifant). Het was een volle en zeer indrukwekkende dag!



Echt heel jammer, want ik heb echt prachtige beelden van vandaag, maar de video moet nog even wachten tot morgen. We zijn zoooooo moe!

Edit: hierbij de link naar de video https://youtu.be/x0_vbIFCPxs

Een warme groet!

5 opmerkingen:

  1. Weer heel mooi en duidelijk geschreven irmpie.
    Jullie doen daar zeker goed werk ,petje
    Af .
    Dikke knuffels.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Weer een mooi verslag met mooie foto's. Dank je!
    Lieve groet voor jullie.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mooi verslag weer we kijken uit naar het volgende!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat 'n indrukwekkend verhaal. Wat fantastisch ook dat je het allemaal zo goed kan beschrijven en met de foto's er bij. Irma dank je wel. Diep respect voor je, jullie allemaal!

    BeantwoordenVerwijderen