One night in Bangkok

Donderdag 24 mei 2018

Terwijl ik dit schrijf, zit ik al ruim 6 uur in het vliegtuig en vliegen we ergens boven Afghanistan. Had niet gedacht dat we daar overheen zouden vliegen en we vliegen ook een iets zuidelijker route dan op de heenweg, maar dat kan natuurlijk ook met het weer te maken hebben. Ik heb vanmorgen op het vliegveld en in het vliegtuig de video van gisteren afgemaakt en dacht me daarmee voor die laatste dag makkelijk vanaf te maken door de blog van gisteren maar te skippen. Maar toen ik er net zo over na dacht en de film die ik aan het kijken was (nummer 2 van deze vlucht) bijna afgelopen was, vond ik dat ik ook over de laatste dag maar moet bloggen.

Gisteren op Koh Samet werd ik weer zo vroeg wakker. Ik weet niet wat het hier is, maar kennelijk moet het zo zijn. Voor het ontbijt hadden we alles ingepakt en de rugzakken bij het drop-off point gedropt. Om 8.15 uur vertrok de boot om een uur later aan te komen bij de Ban Phe Pier. 

Meneer Pong had ons al gebeld (perfect die Thaise simkaartjes) en stond op ons te wachten! Super hoor. 

Drie uur later waren we in Bangkok. De laatste nacht hadden we in het Navalai River Resort geboekt, met uitzicht op de Menang rivier en vlakbij Khao San road. Toeristischer dan dat is er niet in Bangkok, volgens mij. Maar wel gezellig, dacht ik zo. Toen we Pong vroegen naar de kosten van de taxi richting het vliegveld zei hij: “that’s up to you”. We hadden hem beide ritten wat extra gegeven en kennelijk was hij daar zo blij mee dat hij dacht dat de rest ook wel goed zou komen. Wij vonden het niet zo prettig om het zelf te bedenken, maar gelukkig hebben we altijd onze andere vriend Google, haha!

Het was weer even een koffiemomentje voor mij ;-) en dat hebben we gedaan bij een Italiaan aan de overkant van het hotel. Lekker hoor, met een koekje zelfs! Vervolgens via Khao San Road naar Chinatown gelopen. In een vorig Thailand avontuur heb ik er vast al over geschreven, maar de Chinatown van Bangkok is een van de grootste van de wereld. Het is een echt bijzonder deel van Bangkok, met al zijn verschillende ‘wijkjes’. Ieder deel heeft zijn eigen product, te koop in winkels en groothandeltjes en ook nu hebben we maar weer zo’n klein deel gezien (goud/zilver, doe-het-zelfwinkels en zelfs een straat met alleen maar wapens). Hier een impressie:

Je hebt het gevoel af en toe in de jaren 50-60 rond te lopen, prachtig! Toevallig kwamen we ook in een soort mall terecht, waar ze vooral speelgoed, heel veel speelgoed verkochten (verdiepingen groot), maar ook wapens. Een bizar gezicht. Het was er overigens ook lekker koel, want op het heetst van de dag door Bangkok wandelen, is nou niet bepaald een verfrissende bezigheid.

Chinatown was ons doel van de middag. We hadden nog zoveel andere dingen kunnen doen, maar het rondstruinen door straten en alleen maar kijken is hier een prima dagbesteding.

Op de terugweg namen we een taxi, met meter. De eerste taxi die we aan konden houden, was niet in ons geïnteresseerd. Kennelijk waren we geen vette vis, maar de volgende heeft ons voor minder dan 1,25 naar het hotel gebracht. Idd geen vetpot.

Terug in het hotel hebben we maar room-service besteld. We hadden tenslotte mooi uitzicht op de rivier waar continu wat gebeurt en ook toen het donker werd, hadden we een mooi schouwspel van lichtjes. Daarnaast konden we het eten dan ook betalen met creditcard. We hadden namelijk (buiten de taxi van de volgende ochtend) nog maar 500 baht (ca. 12,50 over). Die konden we bijvoorbeeld nog besteden aan een half uur voetmassage en dan hadden we nog centjes over voor een colaatje. We hadden de 500 baht op nog vele andere manieren kunnen besteden en gedachten hebben we dat ook gedaan, maar hebben het uiteindelijk toch gekozen voor de cocktail!

Dus Khao San Road by night. Gekkenhuis. Ik had nog even gegoogled op kroegjes in Bangkok en we kwamen uit bij een klein maar fijn Bluescafe. Ik heb nog nooit met zo veel Aziaten in een cafe gezeten, haha! Maar op de video kun je zien dat ze gewend zijn om gefilmd te worden. Daar dus ook onze 500 baht opgemaakt en rond 23.00 uur weer naar het hotel gelopen.

Even terugkijkend op de reis...het is allemaal wat ik ervan gehoopt had en nog meer! ENP heeft een fantastische visie en missie en realiseert zich dat ze kleine stapjes moeten nemen om hun uiteindelijke doel te verwezenlijken. Dat betekent dat de vele toeristen die ze dagelijks krijgen tot vorig jaar de olifanten met emmertjes nat mochten gooien tijdens het badderen in de rivier. Inmiddels doen ze dat niet meer, wat tot gevolg heeft dat sommige toeristen teleurgesteld zijn. Zelfs sommige vrijwilligers hadden op meer interactie met de olifanten gehoopt. Gelukkig zaten die niet in onze groep. Het heeft allemaal tijd nodig. Met kleine stapjes naar meer bewustzijn en een meer natuurlijke situatie voor de olifanten.

Verder heb ik ontzettend leuke mensen mogen ontmoeten met allemaal hun eigen verhaal, maar met een gezamenlijk doel, nl even de mouwen uit de handen in ENP.

Bij mijn vorige bezoek voelde het noorden van Thailand zo fijn. Gemoedelijk. De mensen lijken er ook vriendelijker dan meer richting het zuiden. Daarnaast is het erg leuk shoppen in het noorden!

Dan was Koh Samet ook een verrassing. Ik had niet gedacht dat er zulke mooie stranden zouden zijn. Oke, de plastic soep is natuurlijk verschrikkelijk en hoewel ik wist dat het bestond, was het schrokkend om het in het echt te zien, zeker wanneer je op een prachtig strand bent en deze in de loop van de dag verandert in een grote vuilnisbelt. Wel weer mooi dat je merkt dat het meer mensen aan het hart gaat en gezamenlijk de troep op gaat ruimen...omdat het kan.

En het reizen met Marjan was ook een cadeautje. We hebben goede gesprekken gehad en erg gelachen. We hebben elkaar opgezocht maar elkaar ook de ruimte gegeven. Ook iets waar ik op gehoopt had, maar ik had niet verwacht dat het zo makkelijk zou gaan.

Ten slotte was het ook hartverwarmend om te merken hoe iedereen meegeleefd heeft en meegereisd is. Dank jullie wel allemaal! Het maakt de weerzin om het blog te schrijven (want het kost echt veel tijd) en de video in elkaar te zetten een stuk kleiner.

En nu zit het erop en staan er weer andere uitdagingen te wachten. Tot een volgende blog!

De link naar de laatste video: https://youtu.be/N8f2cU3jB4E

Een warme groet!