Eilandhoppen

Dinsdag 22 mei 2018

Het heeft vannacht bijna de hele nacht geregend en geonweerd. Ik heb op een gegeven moment zelfs de stekkers uit stopcontacten gehaald. We hebben maar 1 echt harde knal gehad, maar ik wilde geen risico nemen met onze apparatuur.

We hadden de wekker om 7.00 uur gezet. Op ENP was ik iedere ochtend al voor de wekker (6.00 uur) wakker, dus 7.00 uur was uitslapen! De muggen hadden ruim baan gekregen met de regen, dus we hadden ons goed ingespoten toen we richting ontbijt gingen. De muggen waren idd helaas goed vertegenwoordigd. Voorheen had ik altijd een potje tijgerbalsem in de buurt voor muggenbulten, maar na ENP heb ik weer een ander goedje dat de masseuses op de muggenbulten smeerden. Het is ook iets met menthol en koelt lekker.

Na het ontbijt heb ik op de veranda mijn blog zitten schrijven en Marjan lekker op bed liggen lezen en haar schoenen proberen schoon te krijgen. We zouden om 11.00 uur voor een speedboattour opgehaald worden, echter ze kwamen 20 minuten te vroeg! H E L P! Ik was nog niet klaar! Uiteraard vergaten we de voucher en de tickets voor het national park. We hadden gisteren entree voor het national park betaald, wisten wij veel dat we die nog nodig zouden hebben. Die tickets moesten we nu dus ook meenemen. Die waren natuurlijk nergens meer te vinden. Nou, dat hebben we geweten!

De tour ging langs 5 eilandjes, waar we konden snorkelen en kregen ook een lunch. We dachten nog even dat we alleen met de 2 ‘melofjoevellielongtijm’-koppeltjes zouden zitten, maar...haha...hoe naïef kun je zijn?! Uiteindelijk zaten we met ruim 30 man in de boot, allemaal met zwemvest, het leek wel een vluchtelingenboot! En buiten wat ‘normale’ toeristen (zoals wij….uiteraard), waren het vooral Chinezen. En die blijven toch...Bijzonder. Wel nog een erg leuke ontmoeting met een Koreaans gezin gehad. Zuid-Korea, dat benadrukten ze nog maar even. Wereldburgers noemde Marjan het. Mooi.

Maar goed, de speedboattour. Er werd alleen in het Thais gecommuniceerd en het was toch allemaal een beetje onduidelijk wat de bedoeling was tijdens de tour. Uiteindelijk zijn we natuurlijk gewoon van eiland naar eiland gehopt en hebben we ergens geluncht. Gewoon, een gemiddelde boottour, hoe moeilijk kan het zijn, haha!

Kennelijk moeten we de tickets van het national park dus ook continu bij ons dragen, want op ieder eiland werd daarnaar gevraagd. Die hadden we natuurlijk niet bij ons en ik was dan ook echt niet van plan om nog een keer 10 euro te betalen. De rangers waren not amused, maar spraken ook erg slecht Engels. Kennelijk voelden we ons er ook niet helemaal happy mee, want bij het het een-na-laatste eiland durfden we eigenlijk niet meer aan land te gaan. Ze stonden ons al op te wachten, maar terwijl iedereen het eiland op liep (met ticket) om een beetje te relaxen, kwamen wij niet verder dan een beetje dobberen aan de waterkant. Nu was dat niet zo heel erg, want het water was opnieuw zo ontzettend lekker warm, bijna heet! Expeditie Robinson-wannabee!

Gisteren schreef ik al over al het plastic. Hoewel we vandaag op het laatste eiland het mooiste hebben gesnorkeld, was het eiland zelf verschrikkelijk vies. Hoe treurig is het toch gesteld! Ik moet er toch wel even een foto van posten, opdat we het ons allemaal nog maar eens realiseren. Zouden de mensen het zich hier ook maar realiseren…

Marjan had eigenlijk nog nooit echt gesnorkeld, dus er ging een wereld voor haar open. Leuk om er samen zo van te kunnen genieten!

We hebben een prachtige onderwaterwereld kunnen zien!

Een van de mannen had een egelvis gevangen. Het is familie van de kogelvis, een lekkernij in Japan. We hebben hem even vast mogen houden, maar zijn stekels waren zo scherp dat het bijna onmogelijk is om ze vast te houden. Ze zuigen zich, bij gevaar, vol water.

Rond 17.00 uur waren we weer terug bij het hotel, plakkerig maar met toch wel een leuke dag achter de rug. We zijn zelfs ook nog wel verbrand, ondanks het insmeren. De zon in ENP was echt veel minder sterk dan hier, want daar zijn we nauwelijks gekleurd, volgens mij.

We hebben hier in de baai gezellig gegeten. Vlees durven we nog steeds niet goed aan, hoewel we vanmiddag wel 2 kipkluifjes bij de lunch hebben gegeten.

Na het eten waren we rond 20.30 uur weer op de kamer om wat te lezen en deze blog te schrijven. Het is weer mooi geweest! Morgen is onze laatste dag hier en gaan we het eiland bekijken. Het is hier niet zo groot, dus dat moet te doen zijn.

De link naar de video van vandaag: https://youtu.be/XN9LCyjIwZo

Een warme groet!