Next stop: Elepant Nature Park!

Maandag 14 mei 2018

Hier hebben we dan maanden naar toe geleefd. Ein-de-lijk weer terug naar Elephant Naturepark. En we hebben wat te vertellen hoor!

Vanmorgen om 7.30 uur ging de wekker. Ik wist dat het wat aan de krappe kant, want ik moest immers die rugzak weer inpakken… Douchen, inpakken, herpakken, ontbijten, nog de laatste dingen inpakken, herpakken, rugzak dichtsnoeren en stipt om 9.00 uur zaten we in de lobby te wachten op ‘het busje’ dat ons op zou komen halen.

En hij kwam! We waren de laatsten die opgehaald werden. 4 Amerikanen, 2 Engelsen en 1 Canadees. Met mijn buurman gelijk even een babbeltje gemaakt, om vervolgens de video van gisteren in elkaar te zetten. Die staat dus weer onderaan de blog van gisteren. Zo leuk hoe iedereen meeleeft.

Na zo’n anderhalf uur kwamen we in Elephant Nature Park aan en alles was nog hetzelfde als 2 jaar geleden. We kregen een heuse check-in, samen met nog 58 andere vrijwilligers, overal vandaan. Veel Amerikanen en Engelsen en die hoor je natuurlijk ook snel overal bovenuit.

Na een korte rondleiding moesten we weer huphup het busje in, want het was 11.30 uur en dat is hier lunchtime. Niet in ENP, maar 5 minuutjes hier vandaan. Een uitgebreide lunch. We eten de hele week veganistisch. Ik hoop na deze week van groente en gezond Thais eten te houden...maar tot nu toe… Anyway!

Na de lunch hadden we even tijd om op het platform, dat over een klein stuk van het park loopt, te zitten. We zijn er echt! Gewoon zitten en kijken, meer hoef je niet te doen.

Om 13.00 uur kregen we films te zien (gruwelijke beelden, maar ook over het park) en kregen we uitleg over de regels en het verloop van de dagen die nog volgen.

We hadden onze kamer nog niet gezien, maar eindelijk om 14.15 uur kregen we de kamerindeling. Gelukkig samen met alleen Marjan. En de kamer? Het naturepark mag zich oprecht Naturepark noemen, zelfs de kamers zitten vol nature. ‘Riversideview’, zo beschreef onze Canadese collega de kamer. Maar goed dat zijn vrouw niet mee is, want zij houdt niet van dieren. En dieren zijn er genoeg in onze Riversideviewroom. Eigenlijk een beetje te veel, als je het mij vraagt. Een korte omschrijving: een dak, enkele verticale wanden met natuurlijke ventilatiekanalen aan alle kanten (hoop dat het golfplatendak niet lekt als het gaat regenen)...eigenlijk is het niet te beschrijven. Het is een beleving, vooral met alle beesten die er rondvliegen en kruipen. Sommige zijn groot en eng en andere zijn klein, harig en misschien wel nog enger. WAAR IS MIJN KOFFER?!!!

Verder twee bedden, met klamboe, dat dan weer wel… helaas ook met gaten! Hoewel we de bedden hadden verdeeld, besloten we bij nader inzien een bed met klamboe te gebruiken voor onze kleding en tassen (stel je voor dat er iets inkruipt...brrrrrr!) en het andere bed om te gebruiken om te slapen en elkaar vooral mentale steun te geven. Kijk, ik ben niet zo’n pieperd, maar hier moet ik toch even aan wennen. Je gaat ook niet voor je lol even douchen ofzo. Voor alles in die kamer moet je eerst een Plan maken en vervolgens voorzichtig te werk gaan.

Maar alles buiten die kamer (waar we sowieso zo min mogelijk zijn) is geweldig. De massage was heerlijk en ik heb een leuk gesprek met een gids-in-opleiding gehad. Van hem begreep ik dat er nog maar 2 olifanten leven van de 4 waar we twee jaar geleden een dag mee waren opgetrokken. ‘Onze’ oude dame Happy leeft nog. Ontzettend verdrietig dat twee andere olifanten van de herd dood zijn gegaan. Zo oud waren namelijk niet, volgens mij.

Na de massage was om 18.00 uur de welkomstceremonie, toch wel indrukwekkend. Inmiddels hadden we de oprichtster Lek Chailert en haar partner Darrick ook gespot. Dat is voor ons dan toch wel een echte celebrity! Ze is hartstikke druk natuurlijk, dus het was voor ons erg leuk om haar in ieder geval wel in het echt gezien te hebben.

De welkomstceremonie was, zoals gezegd, indrukwekkend. Mensen uit de buurt die ons volgens Boeddhistische gebruiken geluk en gezondheid wensen. Heel mooi.

Ook het buffet was weer hartstikke goed en na het eten hebben we in het hoofdgebouw even gezeten (we gaan echt niet op onze kamer zitten!).

Eigenlijk zit je hier niet ‘in’ het hoofdgebouw, want muren zijn hier niet. Het is een vreemde gewaarwording om in een park te zitten waar alle bezoekers weg zijn, de olifanten in hun nachtverblijf\shelter zitten en wij hier gewoon blijven slapen...nou ja...dat hopen we dan. We hebben allebei een slaapmasker bij ons en er hangt een soort van fan boven ons hoofd. Marjan stelde voor om in het ergste geval met het licht (en natuurlijk de fan) aan te slapen.

Morgenochtend gaat om 6.00 uur de wekker, want we moeten om 7.00 uur aan het ontbijt zitten. Het rooster is min of meer al bekend, maar wijzigt nog wat waarschijnlijk.

De kamer is wel een dingetje natuurlijk, maar dat neemt niet weg dat we ons nog steeds niet helemaal beseffen dat we hier nou echt zijn. Tegelijkertijd voelt het zo als thuiskomen! Geweldig!

En nu al een linkje naar de video: https://youtu.be/SXsq2mXqZsk
Helaas staat het 'bedritueel' er niet op. Of eigenlijk misschien maar goed ook 😂

Een warme groet!