Bye bye ENP...

Zondag 20 mei 2018

Vandaag komt aan ons olifanten-avontuur dan echt een einde. Wat hebben we een te gekke week gehad. We hebben ons er een voorstelling van proberen te maken en aan de ene kant is het precies zoals ik had gedacht dat het zou zijn en aan de andere kant heeft het al mijn verwachtingen overtroffen. Marjan verwoordde het zo mooi. We volgen ENP natuurlijk op social media en die beelden zijn al indrukwekkend. Als je er dan bent en je voelt de energie, de sfeer en de interactie tussen de olifanten en tussen de mens en de olifant...onbeschrijfelijk mooi!

Vandaag moesten we nog 1 keer in actie komen en stond er ‘Elephant poop’ op het programma. Been there, done that! Al 2 keer zelfs. En inmiddels kennen we de route ook al aardig, dus het gaat eigenlijk allemaal een beetje vanzelf. Gewoon er even flink tegenaan en dan is het zo gebeurd. Wij gaan vandaag weer weg en de volgende groep start pas dinsdag. Dat betekent dat de mahouts op maandag zelf de poep en het oude voedsel op moeten ruimen. Ik vraag me af hoe ze het doen, want als de olifanten eenmaal buiten lopen, moeten de mahouts in de buurt zijn.

Anyway, we moesten al om 10.30 uur onze kamers verlaten en wilden nog graag douchen dus we waren rond 9.30 uur alweer klaar met poep scheppen. Lekker gedoucht en op ons gemakje de rugzakken ingepakt. Nog een laatste ice-koffie, praatje, gezamenlijke lunch en een uurtje op het observatieplatform gezeten en vooral genoten van die heerlijk ondeugende Dok Rak met zijn familie bij de rivier. Het is prachtig om te zien hoe de nanny’s de kleintjes goed in de gaten houden.

Om 13.45 uur namen we afscheid van elkaar en rond 14.30 uur werden we afgezet op het station van Chiang Mai. Ik had op de facebookgroep over Thailand een bericht geplaatst (superfijne groep) met de vraag of er een bagagedepot is op het station en dat was er inderdaad (left luggage). Met de tuktuk zijn we vervolgens de stad in gegaan waar de voorbereidingen voor de Sunday walking market al in volle gang waren. Het is in Chiang Mai warmer dan in de bergen.

Na nog wat laatste inkopen, kwamen we onderweg terug een Burger King tegen. Misschien handig, dachten we, om alvast even een snelle snack te eten, onder het mom van ‘dan hebben we dat maar vast gehad’. En hoe stom kun je zijn om na een week veganistisch eten een Wopper met kaas en papatjes te bestellen. Waarom?! Ik heb hem driekwart op en een paar patatjes. Het viel allemaal als een baksteen in mijn buik, misseiljk en nu (3 uur later) voel ik me nog steeds echt niet oke. Marjan idem… wat een sufferds zijn we toch! Ons lijf in opstand!

Rond 17.30 uur waren we terug op het station. We hebben een nieuwe trein, met goed werkende airco en we zitten in een vrouwencoupe. Ook bijzonder. Die airco is niet zo fijn, vochtig ook, dus we hebben onze hemdjes en korte broeken verruild voor lange broeken, dikke sokken, vesten en doeken. En zo’n oude trein met van die aardige mannetjes was wel echt heel leuk. Het is in deze trein allemaal wel veel schoner natuurlijk en dat is ook prettig.

Inmiddels is ons bed opgemaakt, zitten we allemaal in ons persoonlijke tentje, rijden we ergens ten zuid-oosten van Chiang Mai, hebben we geen internetverbinding meer en is het buiten pikkedonker. We hobbelen rustig richting Bangkok waar we morgenochtend rond 7.00 uur aan hopen te komen om met de taxi en boot naar Koh Samet te gaan voor nog een paar dagen zon (hoop ik), zee en strand. Verder hoop ik dat mijn maag zich een beetje hersteld, de komende nacht… ;)

En de video van vandaag: https://youtu.be/Qcs7ee7sJHI

Een warme groet!