Elephant kitchen

Donderdag 17 mei 2018

Weer een geweldige dag gehad! Ook de video van gisteren staat online (zie blog van gisteren of YouTube). De video is eigenlijk niet een volledige weergave van de dag, omdat we aan het eind nog de Thaise les hebben gehad. Ik vond echter het avontuur met Faa Mai en de beelden van Lek zo mooi dat ik daar de video heb afgebroken.

Vanmorgen, na de briefing, stond voor onze groep ‘Elephant food’ op het programma.

In de olifantenkeuken begonnen we met een paar bananen te pellen, terwijl de anderen komkommers gingen wassen. De gepelde bananen worden aan de olifanten gevoerd die niet goed/niet kunnen kauwen of voor wie misschien de schil niet goed te verteren is. Het komkommers wassen, was ook wel een dingetje en wekten zowel bij de dames als bij de heren allerlei associaties op. We hebben echt een leuke groep en lachen wat af!

Na het bananen pellen en komkommer wassen, moest een nieuwe lading bananen verplaatst worden. En dat gaat natuurlijk het beste met een treintje. Ook nu weer veel hilariteit en je moet ontzettend gefocust blijven, anders vliegen de bananen je om de oren.

Daarna kregen we allemaal een trosje bananen en mochten we Si Nuan voeden, een dame van ongeveer 60 jaar. En dat voelt dan toch wel weer een beetje ongemakkelijk. Olifantje voeren, aaien, foto’s maken. Hier is niets natuurlijk aan, maar het is tegelijkertijd zo mooi om ze van dichtbij te zien. Een Nieuw Zeelandse groepsgenoot legde het gevoel mooi uit. Je wil ze graag laten weten dat er ook mensen zijn die hen niets aandoen en juist goed voor ze willen zijn en tegelijkertijd weet je dat olifanten zelf daar helemaal niet op zitten te wachten. Het is waarschijnlijk ook het morele dilemma waar ENP natuurlijk in zit. Zonder interactie met olifanten geen toeristen, zonder toeristen geen geld, geen geld, minder olifantenhulp en zonder olifantenhulp zal de Aziatische olifant verdwijnen. Gelukkig maken ze even verderop een mooi park (ook van ENP) waar de olifanten ongestoord kunnen wonen. Bezoekers kunnen er in de toekomst op loopbruggen omheen lopen.

Ik kan hier over door blijven gaan, maar dan komt dit blog en de video van gisteren en vandaag nooit klaar. Dus. Olifantje voeren. Dat hebben we dus gedaan en ja, stiekem vonden we het natuurlijk superleuk!

Tussendoortje, onze galerijkat:

Na de lunch begon het flink te regenen.
Tot nu hebben we het redelijk droog gehad, op een paar kleine buitjes na, dus dit was niet zo heel erg.
Met regencape bewapend was het om 13.00 uur weer paraat zijn. Vanmiddag stond, met een andere groep, ‘park cleaning’ op het programma. Met scheppen loop je door het park en ruim je poep en oud voedsel op. En wat het extra leuk maakt, is dat je ook nu weer tussen de olifanten loopt. Goed uitkijken dus en het levert weer grappige situaties op. Gisteren vertelde ik over Faa Mai. Ze is zo eigenwijs en leuk. En natuurlijk de kleinste Dok Rak. Die vond al dat geschep wel spannend en leek bijna mee te willen doen. Toch moet je ontzettend uitkijken, want ze zijn snel, supergroot en sterk! Alertheid geboden dus.

Overigens was het inmiddels alweer droog geworden. Zelfs de regen is hier georganiseerd!

Na het werk lekker gedoucht en Marjan is nog even onder begeleiding naar het rivier gelopen, waar ze wederom erg gelachen hebben. Die kleintjes zijn zo ondeugend!

Ik heb in de tussentijd weer een voetmassage gehad, stevig, maar ook erg lekker! Inmiddels kwam Marjan weer terug en hebben we nog lekker op het massageplatform gezeten. Je hebt er zo’n fijn uitzicht over het park. Het voelt allemaal al zo vertrouwd hier. Als ik alleen al denk aan hier weg gaan, krijg ik een brok in mijn keel… Nog maar niet aan denken, terwijl morgen toch al de eerste uit onze groep vertrekt.

We hebben gezellig zitten kletsen tijdens het eten met onze nieuwe vrienden uit Nieuw Zeeland en Australie (Carol, Rebecca en Kris) en erg gelachen. Onze eerste avond hier was...laten we maar zeggen ‘erg wennen’...maar na hun verhaal gehoord te hebben, hebben wij toch redelijk rustig geslapen!

Om 19.00 uur verzorgden de vrouwen uit de buurt een Thaise dansavond. Er waren twee groepen, waarvan de ene groep bestond uit de masseuses. Eigenlijk doen ze van alles, want voor het masseren zitten ze boven vaak groenten klaar te maken voor de lunch en het diner voor de volgende dag. Het ziet er mooi uit als ze met elkaar zitten te kletsen. Het zijn zulke vriendelijke mensen!

Het dansen was ook leuk om te zien en aan het einde dansten we allemaal, geweldig. Hoewel de dames over het algemeen de knie bedekt houden, droegen ze vanavond toch ook korte rokjes.

Ten slotte nog een bijzonder en emotioneel gesprek gehad met Mike die hier samen met zijn dochter Elly is. Ze is geadopteerd, vertelden ze. Ik blijf het ongelofelijk vinden wat een prachtige gesprekken hier ontstaan. Mensen die je nooit gezien hebt en waarschijnlijk ook nooit meer zult zien, maar met wie je al zo snel zo’n bijzondere band hebt en waarin gesprekken soms erg diep kunnen gaan.

Nu zit ik nog steeds op het massageplatform, in mijn uppie...nou ja niet helemaal, want hier zit je nooit in je eentje. Met zo’n 450 honden en zo’n 300 katten ben je nooit alleen!

De video van vandaag: https://youtu.be/sshw7sEAmbs

Een warme groet!