Sawatdee Kha Thailand

Donderdag 10 mei

Na een onrustige nacht ging de wekker al vroeg! Harry vloog ‘s morgens al naar Havana en die zou ik nog even wegbrengen. Zelf had ik nog niet gepakt, maar daar zou ik nog tijd genoeg voor hebben.

Kennelijk waren er meer mensen die hadden bedacht om op Hemelvaartdag te gaan vliegen, want het was Druk! Op de snelweg stonden we al in de file voor Schiphol. Als verrassing voor Harry was Anne ook naar Schiphol gekomen, gezellie!

Harry vond het spannend, maar het gaat allemaal zeker goed komen! Hij had zich goed voorbereid.

Eenmaal thuis lekker koffie gedronken en samen met Anne de rugzak ingepakt. Zelfspot genoeg, dus het was weer hilarisch! Max en Anne brachten me samen naar Schiphol, de lieverds en daar waren mama, Marjan, Jan-Willem en Mikka ook al! Omdat het ‘s morgens zo druk was geweest, hadden we ‘s middags wat meer tijd genomen. Dat betekende dus ook heel lang wachten op het boarden. 

Maar goed, we hadden gelukkig verder weinig vertraging. Mijn Amerikaanse buurman leek me een aardige man, tot hij zijn schoenen uittrok. Later bleek hij via Michigan uit LA gekomen te zijn, hij had er dus al een aardige tocht op zitten. Dat verklaarde die zurige lucht… Anyway, het was een vriendelijke man en ik denk dat de bemanning de airco expres even op full speed zette, zodat mijn systeem alle zeilen bij moest zetten om te zorgen dat ik niet onderkoeld zou raken. Reuk wordt dan bijzaak. Hoewel...we hadden inmiddels behoorlijke honger gekregen en van achterin kwamen heerlijke pastageuren. Dat is fijn van KLM. Je wordt lekker verwend tijdens zo’n vlucht. Hoewel je niet meer weet hoe je moet zitten, je een halve nekhernia krijgt (mijn meegebrachte kussentje liep ook nog eens leeg) en kont als een stuk beton, is de verzorging goed. Lekkere frisse doekjes voor het eten, genoeg leuke films om uit te kiezen en zalig eten! Ik heb me zelfs gewaagd aan het toetje en dat was te veel, maar zoooooo lekker!

Geslapen hebben we natuurlijk niet, maar wel vreemd dat de tijd niet alleen doorgespoeld werd, maar dat ook de nog te vliegen uren twee keer zo snel leken te gaan, ‘s nachts. Anyway, 11 uur later kwamen we aan in een warm Bangkok. Oh ja en het regende ook nog.

Pinnen in de kelder op het treinstation blijkt goedkoper te zijn, dus dat hebben we gedaan en een simkaart voor 2 weken voor 700 baht (ongeveer 17,00) met heeeeeel veel GB aan internet was ook zo gehaald bij DTAC in de aankomsthal. Voor de taxi kun je een nummertje trekken, wel zo eerlijk voor de taxichauffeurs. Ongeveer een half uurtje naar ons hotel-voor-een-paar-uur @Hua Lamphon, tegenover het station. Ze deden een beetje flauw, want omdat het maar een 1-persoonskamer was, mocht Marjan niet mee naar boven. Haar spullen mochten gelukkig wel in de kamer staan.

Toen de treinkaartjes bij 12GO Asia opgehaald en op jacht naar Koffie, want daar waren we echt wel aan toe! We hebben bij Bangkok Story Hostel echt heerlijke ijskoffie gedronken en een zoete bananenlunch, superlekker! 

Toen via een stukje China Town naar Co van Kessel om even wat informatie voor een fiets- of boottocht te halen. Het was voor vandaag te laat, dus misschien op onze laatste dag hier.

We zijn naar de rivier gelopen en hebben ons over laten halen een Khlongtourtje te doen, van 1 uur. Omdat we onszelf niet te veel wilden afmatten, leek het ons wel lekker om ons als 2 diva’s door de Khlongs van Bangkok te laten voeren. Onderweg kwamen we nog de moeder van de tante van de zus van onze kapitein die toevallig een bootje vol gezelligheden bij zich had. We hebben veel te dure (maar wel afgedongen, tantetje) armbandjes gekocht. Onze kapitein helemaal blij, want iedereen die we tegenkwamen vertelde hij trots wat we hadden gedaan. Tenminste, we denken dat hij dat vertelde. We konden het natuurlijk niet letterlijk verstaan. Maar zoiets moet het toch geweest zijn.

Weer terug zijn we met de waterbus en de benenwagen naar de Wat Pho gegaan. Het was er aanzienlijk minder druk dan 2 jaar geleden, maar het blijft een prachtige complex en zo groot! 

Nog even een mindful momentje en toen zijn we terug naar het station gelopen, om het paleis heen, in plaast van de korte route, dus toen het donker (is dat nou regen of wordt het hier echt zo vroeg donker?) en stiller werd op straat, twijfelden we aan het aanschieten van een taxi. Ondertussen hadden we toch ook wel weer trek gekregen en met een berichtje op Facebook (Tips Thailand Reisgroep) hadden we een prima eettentje gevonden bij het station (511 cafe). Weer veel te gezond gegeten, maar dat zal de komende weken wel vaker gebeuren, vrees ik. Je hoeft niet naar Thailand te gaan om er eens even flink aan te komen. Of je eet vegetarisch of je krijgt een voedselvergiftiging. Dat laatste is een grap natuurlijk, zoals alleen ik die kan maken.

Na het eten nog even in het hotel-voor-een-paar-uur mezelf opgefrist en gezeten en toen maar op tijd richting het station gegaan. Oh ja...dat is ook nog wel een dingetje hier. Oversteken. Voetgangerslichten hebben ze hier nauwelijks. Dus het vraagt nogal wat lef om de straat over te steken. Of je verzamelt wat andere slachtoffers die ook met een pijnlijk gezicht naar de overkant kijken en je zorgt dat je als een groep gaat. Dan stoppen ze meestal wel.

Gezellig sfeertje op het station en de trein stond al klaar. We hebben beiden onderbedden. Het voordeel is dat je een raam hebt en je hebt geen last van de tl-verlichting die aan staat. De trein vertrok op tijd (22.00 uur) en omdat Marjan het raam helemaal open had geschoven hebben we op haar bed (ja ja, die was al netjes opgemaakt) nog even naar Bangkok bij nacht gekeken. Moe zijn we niet meer...maar dat komt omdat het gevoelsmatig nog 5 uur vroeger is.

De rails glijdt onder me door, af en toe hoor ik wat getoeter en verder wiebelen we gezellig richting het noorden van Thailand. Ik hou van nachttreinen!

Morgen komen we rond 12 uur aan in Chiang Mai! Een nieuw avontuur en al ietsje dichter bij ons doel van deze vakantie!

De video van dag 1: Amsterdam - Bangkok

Een warme groet!